Kako je Nemačka postala rasistička država?

Posle dolaska Adolfa Hitlera i nacista na vlast 1933. godine, Nemačka je postepeno prestala da bude demokratska država i postala je rasistička država. U takvoj državi nisu svi ljudi smatrani jednakim, već su prava i vrednost pojedinca zavisili od njegove „rase“.

Arijevska rasa

Osnovna ideja nacističke ideologije bila je vera u nadmoć takozvane arijevske rase, odnosno Nemaca (Germana) za koje se tvrdilo da su „čistog“ porekla. Sa druge strane, Jevreji, Romi, Sloveni, osobe sa invaliditetom i mnoge druge grupe bili su označeni kao „niži“, „opasni“ ili „štetni“ za nemačko društvo. Ovakva podela nije bila samo mišljenje pojedinaca, već je postala deo državnih zakona i politike.

Rasni zakoni

Država je rasizam sprovodila sistematski. Već 1935. godine doneti su Nirnberški zakoni, kojima je Jevrejima oduzeto državljanstvo i zabranjeni brakovi između Jevreja i Nemaca. Na taj način, država je jasno pokazala da neke ljude ne smatra punopravnim građanima i time pripremila teren za „konačno rešenje jevrejskog pitanja“.

Propaganda

Veliku ulogu u stvaranju rasističke države imala je propaganda. Škole, novine, radio i omladinske organizacije širile su poruke mržnje i netrpeljivosti. Deca su od najranijeg uzrasta učena da veruju da su Nemci bolji od drugih i da je „dužnost“ služiti državi i vođi. Tako je rasizam postao deo vaspitanja, a ne samo politike.

Totalitarna država

Rasistička država nije tolerisala različitost. Svako ko se nije uklapao u nacističku sliku „idealnog Nemca“ bio je isključen, progonjen ili ućutkan. Takva je država morala biti i totalitarna, jer je samo potpunom kontrolom mogla da sprovede ovako surovu ideologiju.

Pouka za budućnost

Najvažnija pouka iz ovog perioda jeste da rasizam ne nastaje odjednom. On se gradi postepeno – kroz reči, zakone i navike. Zato je razumevanje rasističke države nemačkog naroda važno ne samo za učenje o prošlosti, već i kao opomena za budućnost.